Η εβδομάδα, η οποία τελειώνει αύριο με την Εορτή της Ανάστασης του Λαζάρου, έχει επικρατήσει από τον λαό να λέγεται “Βουβή” ή “Κουφή” και αυτό γιατί δεν υπάρχει κάποια λαμπρή Ακολουθία, όπως ήταν οι Χαιρετισμοί της Θεοτόκου και ο Ακάθιστος Ύμνος τις προηγούμενες Παρασκευές. Οι Χαιρετισμοί ήταν η γλυκιά προσμονή της Παρασκευής για να υμνήσουμε την Παναγία μας και για να της πούμε, όπως και είπαμε, τα δικά μας Χαίρε.
Σήμερα επικρατεί ησυχία. Από αύριο μπαίνουμε στα μεγάλα και σωτήρια γεγονότα, τα οποία έμειναν και στην Ιστορία, που ο άνθρωπος δύσκολα μπορεί να τα συνειδητοποιήσει. Η Εβδομάδα αυτή είναι μια περίοδος σιωπής και πνευματικής προετοιμασίας πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα. Είναι η τελευταία εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής και προηγείται της Μεγάλης Εβδομάδας των Παθών. Αποτελεί μία περίοδο πνευματικής περισυλλογής, προσευχής και εσωτερικής προετοιμασίας. Είναι το στάδιο λίγο πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα και ουσιαστικά προετοιμάζει τον πιστό για την κορύφωση του Θείου Δράματος, τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού.
Δεν ψάλλονται οι Χαιρετισμοί της Θεοτόκου, όπως τις προηγούμενες Παρασκευές της Σαρακοστής.
Δεν τελείται Θεία Λειτουργία τις καθημερινές (εκτός από τη Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων), ως ένδειξη πένθους και κατανυκτικής σιωπής. Τελούνται οι Ώρες, ο Όρθρος, ο Εσπερινός και το Μέγα Απόδειπνο, ενώ σήμερα το Μικρό Απόδειπνο με τον Κανόνα του Αγίου Λαζάρου. Αποφεύγεται κάθε θόρυβος ή εξωστρέφεια, καθώς κυριαρχεί η ησυχία, η σιωπή και η προσευχή.
Η Βουβή Εβδομάδα συμβολίζει την πνευματική ερήμωση πριν από την αναγέννηση. Όπως η γη ξεραίνεται πριν από τη βροχή, έτσι και η ψυχή του ανθρώπου ησυχάζει, σιωπά και πενθεί πριν την Ανάσταση. Είναι μια μεταβατική περίοδος, από τον αγώνα της Σαρακοστής στο Θείο Πάθος. Συμβολίζει τη σιωπηλή προσμονή και τη θλίψη πριν την κορύφωση της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο. Ο πιστός καλείται να μείνει «βουβός» από εξωτερικούς περισπασμούς, να στραφεί προς τα μέσα του, να μετανοήσει και να ετοιμαστεί για τη συνάντηση με τον Αναστημένο Χριστό. Η Βουβή Εβδομάδα δεν είναι απλώς μια σιωπηλή εβδομάδα χωρίς πανηγυρικές ακολουθίες — είναι μια εσωτερική προπόνηση της ψυχής, μια πρόσκληση για βαθιά περισυλλογή, όπου η απουσία ήχου γίνεται ο χώρος όπου μπορεί να ακουστεί η φωνή του Θεού.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας μιλούν για την Βουβή Εβδομάδα:
