Με φόντο τα δραματικά γεγονότα στη Βενεζουέλα, ο Αλέξης Τσίπρας επαναφέρει στο προσκήνιο ένα διαχρονικό ερώτημα που αφορά όχι μόνο τη Λατινική Αμερική, αλλά τον ίδιο τον πυρήνα της διεθνούς νομιμότητας και, τελικά, τα εθνικά μας θέματα. Σε μια συγκυρία όπου το 2026 ξεκινά με μια ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, γίνεται φανερό ότι το Δίκαιο αντικαθίσταται ολοκληρωτικά από το δίκαιο του ισχυρού. ⚖️💥
Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή επικεφαλής κυρίαρχου κράτους δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο γεωπολιτικού κυνισμού. Είναι ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Ένα μήνυμα προς κάθε αναθεωρητική δύναμη ότι η ισχύς μπορεί να υποκαταστήσει τη νομιμότητα. Ότι όποιος έχει δύναμη μπορεί να επιβάλλει τη βούλησή του, αδιαφορώντας για κανόνες, σύνορα και λαούς. 🌍⚠️
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν περιορίζεται στην κριτική της επιθετικότητας των ΗΠΑ. Στην κεντρική του δήλωση, υπογραμμίζει ότι «η πραγματική επιδίωξη δεν είναι η ποιότητα της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα, αλλά ο έλεγχος των πετρελαϊκών κοιτασμάτων». 🛢️📌 «Η δημοκρατία δεν εξάγεται με βομβαρδισμούς», σημειώνει, και υπενθυμίζει ότι η ελευθερία και η κοινωνική χειραφέτηση κερδίζονται με αγώνες και θυσίες, από τους ίδιους τους λαούς. ✊🇻🇪
Στη γραμμή του Ανδρέα Παπανδρέου, ο πρώην πρωθυπουργός στέλνει ένα σαφές μήνυμα: εθνική ανεξαρτησία, σεβασμός στο διεθνές δίκαιο, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Γιατί μόνο έτσι η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να σταθούν όρθιες σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνος. 🛡️🌐
Παράλληλα, ασκεί σφοδρή κριτική στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για τη φράση «Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών…», ενώ τονίζει ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, «δεν έχει τολμήσει να κάνει την παραμικρή δήλωση μέχρι τώρα». 🤐📌 Η σιωπή αυτή, σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, δεν είναι απλώς πολιτική επιλογή, αλλά «απουσία εθνικής γραμμής» σε μια στιγμή που η διεθνής τάξη δοκιμάζεται. 🧨
Η Ελλάδα, σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό, κινδυνεύει όσο η κυβέρνηση εγκαταλείπει την ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και επιμένει σε έναν ρόλο «πρόθυμου για όλα συμμάχου», που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα αναζητώντας μάταια εύνοια από τους «προστάτες». 🤝🚫
Και το ερώτημα που θέτει, με άμεσο τρόπο, είναι: τι θα σήμαινε για την πατρίδα μας αν μια μέρα άλλες χώρες επαναλάβουν, εις βάρος της Ελλάδας ή της Κύπρου, την απαράδεκτη φράση «Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών…»; 🇬🇷🇨🇾
Στο τέλος, η ιστορική αναφορά στην «ιστορική στιχομυθία Καραμανλή–Παπανδρέου» και το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» δεν είναι απλώς μια αναπόληση. Είναι μια υπενθύμιση ότι η εθνική κυριαρχία και η διεθνής νομιμότητα δεν είναι θεωρητικές έννοιες, αλλά το θεμέλιο της επιβίωσης ενός κράτους. 🏛️⚖️
Κατακλείδα:
Σε έναν κόσμο όπου το «δίκαιο του ισχυρού» απειλεί να γίνει κανόνας, η Ελλάδα και η Κύπρος χρειάζονται περισσότερο από ποτέ μια ξεκάθαρη, ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική — όχι για να γίνουν «πρωταγωνιστές», αλλά για να διασφαλίσουν την εθνική τους αξιοπρέπεια και ασφάλεια. 🕊️🛡️
About the Author
