Σε νέα φάση εκτυλίσσεται η υπόθεση των βίντεο από το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, καθώς ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, έθεσε ζήτημα συγκάλυψης μετά την παραδοχή της εταιρείας INTERSTAR ότι διαγράφηκαν χειροκίνητα βίντεο δύο 24ωρα μετά το δυστύχημα.
Ο κ. Βελόπουλος, που κατέθεσε ως μάρτυρας στα δικαστήρια της Λάρισας, υποστήριξε ότι η παραδοχή αυτή επιβεβαιώνει τους φόβους του κόμματός του για απόπειρα απόκρυψης στοιχείων.
📌 «Αυτός που έσβησε τα βίντεο πρέπει να συλληφθεί», δήλωσε ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, προσθέτοντας ότι υπάρχουν «ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί» και ότι πρέπει να πέσει «άπλετο φως» στην υπόθεση.
🧾 Η παραδοχή της INTERSTAR και οι «σκουπιδοβίντεο»
Ο κ. Βελόπουλος ανέφερε ότι ο ίδιος ο διευθύνων σύμβουλος της INTERSTAR παραδέχθηκε ενώπιον του δικαστηρίου ότι έγινε delete σε βίντεο και ότι αυτά χαρακτηρίστηκαν «σκουπίδια».
Ο ίδιος έθεσε το ερώτημα: ποιος ορίζει τι είναι σκουπίδι;
Ειδικά όταν τα βίντεο φέρουν τίτλο «δυστύχημα» και μάλιστα μετά από δύο 24ωρα αλλάζει και το όνομά τους.
Ο κ. Βελόπουλος άφησε αιχμές ότι η ενέργεια αυτή ενδέχεται να αποτελεί συγκάλυψη του εγκλήματος.
🔍 Τι ισχύει με τα βίντεο που κυκλοφόρησαν μετά;
Σύμφωνα με τον κ. Βελόπουλο, τα βίντεο που έχουν δει το φως της δημοσιότητας δεν προέρχονται από την «μήτρα», αλλά από αντίγραφα.
Όπως εξήγησε, η σύγκριση από αντίγραφα σημαίνει ότι δεν υπάρχει πρωτότυπο αρχείο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει αξιόπιστη πιστοποίηση.
Και πρόσθεσε ότι ο κ. Καπερνάρος και η κυβέρνηση εκτίθενται, καθώς «με αντίγραφα δεν μπορείς να κάνεις πιστοποίηση».
⚖️ Αίτημα για κατάθεση Μπακαΐμη: γιατί ζητήθηκε;
Ο κ. Βελόπουλος επανέλαβε ότι εμπλέκεται ο κ. Μπακαΐμης στην υπόθεση και ότι έχουν γίνει καταγγελίες και μηνύσεις εναντίον του.
Αναφέρθηκε σε «αμέλειες», γραφειοκρατία και κωλυσιεργία, αλλά και «επανάληψη περίεργων συμπτώσεων», ζητώντας να δώσει εξηγήσεις.
Όπως είπε, το αίτημα για την παρουσία του προήλθε από τους συνηγόρους των συγγενών των θυμάτων.
🕯️ Κατακλείδα: Η υπόθεση των βίντεο των Τεμπών μπαίνει πλέον σε νέα, κρίσιμη φάση, καθώς η παραδοχή διαγραφής τους και η αμφισβήτηση της αυθεντικότητας των δημοσιοποιημένων αρχείων ανοίγει εκ νέου το κεφάλαιο της δικαστικής έρευνας και της πολιτικής ευθύνης.
