🏛️ Ανάλυση του δικτύου συνδέει την άνοδο της αντιμουσουλμανικής ρητορικής με ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη Μουσουλμανική Αδελφότητα – Το κείμενο δεν είναι δεσμευτικό, αλλά, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, μπορεί να επηρεάσει οργανώσεις και μουσουλμανικές κοινότητες
Η άποψη ότι οι μουσουλμάνοι ευθύνονται για τα προβλήματα της Ευρώπης δεν περιορίζεται πλέον στην ακροδεξιά, υποστηρίζει ανάλυση του Al Jazeera, με αφορμή πρόσφατο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την αντιμετώπιση του «ισλαμιστικού εισοδισμού» και της επιρροής της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.
Η ανάλυση συνδέει την ενίσχυση αυτής της ρητορικής με τις αντιδράσεις στις διαδηλώσεις στη Γαλλία και στις προσπάθειες μεταναστών να εισέλθουν στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα. Όπως αναφέρει, ακροδεξιοί πολιτικοί απέδωσαν τη βία στη μουσουλμανική νεολαία και περιέγραψαν την άφιξη Μαροκινών ως «εισβολή». Επικαλείται επίσης δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος υποστήριξε ότι πρόκειται για προσπάθεια «του Ισλάμ να καταλάβει την εξουσία».
📊 Το ψήφισμα και οι ψήφοι στο Ευρωκοινοβούλιο
Το ψήφισμα κατατέθηκε από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και εγκρίθηκε με 381 ψήφους υπέρ, 167 κατά και 15 αποχές. Υπέρ τάχθηκαν, μεταξύ άλλων, οι πολιτικές ομάδες των Πατριωτών για την Ευρώπη, της Ευρώπης των Κυρίαρχων Εθνών, της Renew Europe και των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών. Οι Σοσιαλδημοκράτες, η Αριστερά και οι Πράσινοι το καταψήφισαν ως επί το πλείστον.
Το κείμενο ζητά συντονισμένη ευρωπαϊκή στρατηγική απέναντι σε αυτό που περιγράφει ως «ισλαμιστική διείσδυση» και βασίζεται, σύμφωνα με την ανάλυση, σε αμφιλεγόμενη έκθεση της γαλλικής κυβέρνησης για τον «πολιτικό ισλαμισμό». Περιγράφει ένα ευρύ φάσμα συλλόγων, ιδρυμάτων και κοινωνικών, πολιτιστικών, εκπαιδευτικών ή θρησκευτικών δομών ως πιθανά μέσα άσκησης επιρροής.
Η ανάλυση του Al Jazeera αμφισβητεί τη διατύπωση και την τεκμηρίωση του ψηφίσματος, επισημαίνοντας ότι μπορεί να δημιουργήσει υποψίες γύρω από μουσουλμανικούς φορείς και οργανώσεις που συμμετέχουν στη δημόσια ζωή. Ειδική αναφορά γίνεται σε οργανώσεις κατά του ρατσισμού, όπως το Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά του Ρατσισμού (ENAR), το οποίο κατονομάζεται στο ψήφισμα.
⚠️ Οι πιθανές επιπτώσεις και το ζήτημα της χρηματοδότησης
Το ψήφισμα δεν είναι δεσμευτικό και τα κράτη-μέλη δεν υποχρεούνται να το εφαρμόσουν. Η ανάλυση εκτιμά επίσης ότι είναι απίθανο να προχωρήσει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο η πρόταση για ένταξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και συνδεδεμένων με αυτήν οργανώσεων σε κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων.
Ωστόσο, το Al Jazeera υποστηρίζει ότι το ψήφισμα μπορεί να προσδώσει πολιτική νομιμοποίηση σε ένα πλαίσιο που αντιμετωπίζει τη συμμετοχή μουσουλμανικών οργανώσεων στην κοινωνία των πολιτών ως πιθανή «διείσδυση». Το κείμενο ζητά, μεταξύ άλλων, να αποκλειστούν συγκεκριμένοι φορείς από ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και να περιοριστεί η συνεργασία τους με οργανισμούς που λαμβάνουν κονδύλια της ΕΕ.
Η ανάλυση αναφέρεται επίσης σε καταγγελίες ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν χρηματοδοτήσει εκστρατείες για να παρουσιαστούν πρόσωπα και οργανώσεις ως συνδεδεμένα με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Επισημαίνει ότι το ψήφισμα επικρίνει την ξένη χρηματοδότηση που αποδίδεται στο Κατάρ και στην Τουρκία, ενώ το ίδιο το θέμα συνδέεται με ανταγωνισμούς και συμφέροντα στην περιοχή.
🗣️ Από την αντιμεταναστευτική ρητορική στην ισλαμοφοβία
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η δημόσια συζήτηση στην Ευρώπη μετατοπίζεται: ο φόβος δεν αφορά πλέον μόνο τους μετανάστες ως ανθρώπους που θεωρείται ότι δεν ενσωματώνονται, αλλά και τους μουσουλμάνους που συμμετέχουν στον δημόσιο διάλογο και διεκδικούν την προστασία των δικαιωμάτων τους.
Η ανάλυση υποστηρίζει ότι το πλαίσιο περί «ισλαμιστικής διείσδυσης» μπορεί να χρησιμοποιηθεί και εναντίον πολιτικών δυνάμεων που αντιτίθενται στον ρατσισμό. Ως παράδειγμα αναφέρει τη Γαλλία και τις κατηγορίες κατά του Ζαν-Λικ Μελανσόν ότι ενθαρρύνει τους «ταραχοποιούς», με την ανάλυση να σημειώνει ότι οι κατηγορίες αυτές υπονοούν πως πρόκειται για μουσουλμάνους.
Το Al Jazeera εκτιμά ότι η σύνδεση της Αριστεράς με τον μουσουλμανικό πληθυσμό μέσω του όρου «ισλαμο-αριστερισμός» λειτουργεί ως εργαλείο πολιτικής αντιπαράθεσης. Καταλήγει ότι η απάντηση, κατά την άποψη του αρθρογράφου, πρέπει να είναι η υπεράσπιση των ατομικών ελευθεριών και η αντιμετώπιση του ρατσισμού, χωρίς να αποδίδονται σε ολόκληρες κοινότητες ευθύνες για κοινωνικά προβλήματα ή διαμαρτυρίες.
About the Author
