Η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης είναι το παν στη Δημοκρατία, ειδικά όταν για αυτήν έχουν χαθεί ζωές στο παρελθόν. Με αφορμή, όμως, την απόλυση του Σταμάτη Ζαχαρού, κάποιοι ξεκίνησαν να μιλούν για την ελευθερία του λόγου που, όπως λένε, νικήθηκε από τους «Σταλινοταλιμπάν». Ας δούμε, όμως, τι νικήθηκε στην πραγματικότητα: η ελευθερία του λόγου ή η κυβερνητική προπαγάνδα; ⚖️
Δεν αμφισβητώ ότι ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι ένας έξυπνος άνθρωπος, που κατάφερε, παρά τη φιλοκυβερνητική δημοσιογραφία του, να φιλοξενεί στην εκπομπή του καλεσμένους από όλα τα φάσματα της πολιτικής σκηνής. Βεβαίως, δεν έλειψαν και τα σκηνικά, όπως εκείνο με τον Γιάννη Σγουρό, όταν ξεπέρασε τα όρια για πρώτη φορά. 🎙️
Από εκεί και πέρα, όμως, ας πάμε στην ελευθερία του λόγου. Αλήθεια τώρα, ελευθερία του λόγου είναι να βγαίνεις και να λες ξεδιάντροπα «είμαστε σίγουροι πως ήταν στο τρένο» για ένα κορίτσι που οι δικοί της δεν βρήκαν να θάψουν ούτε μια τριχούλα της; Είναι ελευθερία του λόγου να λες «είμαστε σίγουροι πως ήταν στο τρένο», τη στιγμή που ένας πρώην υπουργός της κυβέρνησης και ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας παραπέμπονται για το περιβόητο μπάζωμα; 🕯️
Ας καταλάβουμε κάτι, δεξιοί, αριστεροί και κεντρώοι: ελευθερία του λόγου και της έκφρασης υπάρχει, αλλά υπάρχουν και όρια. Και η υπέρβασή τους δεν διαγράφεται με μια συγγνώμη. Τα όρια αυτά ξεπεράστηκαν για τα καλά με όσα είπε ο Σταμάτης Ζαχαρός. Και ναι, εδώ δεν πρόκειται απλώς για μια απόλυση, αλλά για τις συνέπειες μιας δημόσιας τοποθέτησης που ξεπέρασε τα όρια. ⚖️
About the Author
